• Ucmak: bulutlarin arasinda ucmak kadar güzel bir duygu düsünemiyorum… Hangi ucus araciyla olursa olsun – ucak, planör, parasüt vs. tabiki önemli olan ucagin ortalarinda bir yerde oturmak, yada ucagin alt bagaj kisminda bir kasanin icersinde yatarak Türkiyeye postalanmak degilde…en önde oturup ucagi kendimin yönlendirmesi… yani ellerimin arasinda ucagin havalanmadan evvelki yerdeki titresimlerini hissetmek ve havalanirkene tekerleklerin yerle temasinin kayboldugu anin heyecanini yasamak…daha güzel bir duygu yok gibi birsey

• Yüzmek: Ucmakla yüzmek hemen hemen esit gibi birsey…ama ucmak biraz daha agir basiyor.

• Futbol:
  
  

  CIM BOM, tabiki Millilerimiz ve bizi yurtdisinda temsil eden her takimi cani gönülden destekliyorum

• Bilgisayar ve Internet:  Ekmege, suya, nefes almaya nasil ihtiyacim varsa… onsuz yapamam! Aradigim bilgilere televizyondaki haberlerin cikmasini ve gazetelerin basilmasini beklemeden, aninda bütün dünyayi ayagima kadar getirebilen, bankama gidip sira beklemeden dünyanin neresinde olursam olayim bütün islemlerimi yapabilmemi saglayabilen, ucaga binmeden havadurumunu ögrenip avusturyadaki daglara carpmami engelleyen böyle bir teknoloji dehasina nasil hayir diyebilirim?! Hayir…kesinlikle onsuz yapamam!

• Araba: hastasiyim! Ne kadar büyük ve ne kadar hizli olursa okadar iyi! Son yirmi senede bir günün haricinde her zaman zevk almisimdir araba sürmekten. Bir ayda oniki bin kilometre katettigim ve unutamadigim en agir ve zor yolculugum 1990 da almanyadan türkiyeye yaptigim yolculuk oldu. Istanbul, Ankara, Gaziantep, Urfa, Halfeti ve iste...en zor gecen o bir günüm ve su anda aklima gelince ah cektirecek, güzel oldugu kadar bir okadarda tehlikeli Toros Daglari. Saatlerce korkuluklar, isik, ses, in cin olmayan o basdöndüren daglar…uykun gelir uyuyamazsin, daracik korkuluk olmayan virajli yollarda durmak mümkün degil, bir saniyelik dikkatsizlik ucurumdan döndüremez kimseyi…ve…ben: uykusuz, yorgun, gözler kücülmüs, susuz ve saatlerce bitmeyen issiz karanlik yollarda bir caymolasi verebilme imkani aramakla cirpinan - yedek söförü olmayan, ölümün kokusunu her an burnunda hisseden ve yasama veda etmis durumda kelime-i sahadet getirip her an arabanin ucurumdan asagiya ucmasini bekleyen…ben! Toros Daglari sana buradan kocaman selam cünkü kucaginda hazir ölümü beklerken, beni eteklerinde istemedin. Birdaha ne arabayla nede ucakla gecerim üzerinden cünkü sana saygim var!!!

• Köpegim: herkes terkettikten sonra yanimda kalan tek sadik dostum. Konusmaz, dirdir etmez, yalan söylemez, yemek verirsen yer, otur dediginde oturur, agladigim zaman aglar ve evime geldigim zaman en cok sevinen yine odur. Pasam benim…seni cok seviyorum!